Categorieën
Tube

Empire state of Mind, Part II

Move over, Lady Gaga!

Beluister ook de extended version.

Categorieën
Leven

Lost iPod

Hmz. Minder goed nieuws. Ik ben mijn iPod Touch kwijt. Gisteren had ik afgesproken in Brugge en ergens onderweg is die uit mijn jaszak gegleden. Klassiek, want dat is eigenlijk waar je zo’n ding  bewaart: je jas- of broekzak. De plaats waar dingen meestal uit verdwijnen.

Afgezien van een redelijke voorraad muziek, staan er ook een paar apps op: Twitter, Facebook, Apple Store en GMail. Vaneigens heb ik meteen mijn paswoorden op die accounts veranderd. En mens neemt best zo zijn voorzorgen. Het doe je wel beseffen hoe kwetsbaar je on line/digitale identiteit wel niet is. Tegenwoordig zit de toegang tot je on line alter ego vervat in een stukje hardware dat je o zo makkelijk kan verliezen. Ik merkte mijn verlies pas vanmorgen op. In de afgelopen 16 uur had god-weet-wie dus daar misbruik van kunnen maken.

Gelukkig kan ik mij precies voor de geest halen wat ik allemaal heb gedaan en waar ik ben geweest tussen het moment dat ik het ding voor het laatst heb gebruikt en het moment dat ik opmerkte dat ik hem mistte . Ik weet zelfs waar ik hem met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid heb verloren.

Jammer dat de winkel in kwestie pas morgenochtend open en telefonisch bereikbaar is. Ondertussen kan ik alleen maar hopen dat een goed ziel het ding ter plaatse in verzekerde bewaring heeft afgegeven.

In het slechtste geval ga ik de aanschaf van een compacte fotokodak nog even moeten uitstellen. Want zonder muziek onderweg doorheen het Vlaamse land: dat verdraag ik eigenlijk helemaal niet.

Categorieën
Foto Leven

Fotokodak

Dear Lazyweb,

Binnen een paar weken trek ik de Grote Plas nog eens over. In San Fransisco gaat immers Drupalcon door. En als Drupalista trek ik daar dus heen. Op de terugweg maak ik een tussentijdse stop om New York te bezoeken.  Business en pleasure, quoi.

Natuurlijk wil ik graag een fotokodak meenemen om een aantal dingen op de gevoelige plaat vast te leggen. Ik zou mijn rugzak met D50 kunnen meenemen, maar naast mijn laptop wordt dat toch al wat veel om te dragen. Ik reis eigenlijk het liefste licht. Hoe minder ik mee moet sleuren, des te beter. Meer zelfs, als ik zo tegenwoordig even rond kijk, dan merk ik dat de meeste compactcameraatjes eigenlijk niet zo heel erg moeten onderdoen voor een reflextoestel.  Ok, er zijn andere beperkingen, maar daar kan ik best wel mee leven. Helaas, mijn eigen compactje heeft jaren geleden reeds de geest gegeven waardoor ik het nu compactloos moet doen.

En dus vraag ik mij zo af: wat is tegenwoordig zo’n beetje een goede koop? Lumix, Samsung, Canon, Nikon? Allemaal dingen ze naar de portemonnee van de consument!  De Samsung WB-500 zag ik wel zitten, maar die lijkt ook alweer fin de production te zitten.

Beginnen bij het begin dan maar. Welke functies zou ik graag in het ding verenigd zien? Foto’s maken (obviously) maar filmpjes zouden ook wel tof zijn. Filmpjes die ik bijvoorbeeld op Vimeo zou kunnen zetten. En moest het lukken dat het toestel foto’s in RAW formaat uitspuugt, dan ben ik al helemaal gelukkig.  Dat zijn zo’n beetje de voornaamste.

Iemand suggesties?

Dank u zeer!

Categorieën
Leven

Limburg

Dezer dagen troon ik vanuit verre Leuven regelmatig naar het nog verdere Hasselt om daar training te geven.  En Limburg, dat is voor iemand uit West-Vlaanderen hetzelfde als de achterkant van de maan: je weet dat het er is, maar zonder echte reden ga je toch niet snel even die kant heen. Of het moet zijn voor een weekendje uit of om verre nonkels en tantes te bezoeken.

Hoeft het dan te verbazen dat Limburg mij stevig wist te verrassen? Vooral dan als je met de trein de provincie binnenrijdt.

Neem nu Vlaanderen. Van Oostende tot Brussel en Antwerpen, zijn dat afgehekte velden en akkers, omzoomd met kreupelhout. Afgewisseld met bouwvallige koterijen, lelijke erven en schroothopen. Als je dan in Gent of Brussel aankomt, wordt je vooral geconfronteerd met de stedelijke koterij: schotelantennes, vieze vervallen panden, grafitti, slecht onderhouden daken en noem maar op. Tussendoor word je bij wijlen via het spoor ook nog eens getuige van het fileleed wanneer een snelweg wordt gekruist. Vlaanderen mag je gerust Grauw noemen. Met een kapitale G.

Maar Limburg?

Dat begint al zodra je Leuven buiten rijdt richting Tienen. Tot mijn grote verrassing mag ik vast stellen dat alle viezigheid plaats ruimt voor weidse, glooiende landschappen. Akkers en velden zo ver het oog kan zien. Af en toe zie je een proper onderhouden boerderij, kasseiwegels en zelfs een abdij met ranke torenspitsen. Het deprimerende grijs van het beton maakt plaats voor een pracht van een uitzicht. En met elke bocht krijg je weer een nieuwe visuele opkikker voorgeschoteld.

Wat. Een. Verademing.

Dezer dagen zit het licht dan ook nog eens helemaal goed zo vlak voor het vallen van de avond. Dan krijgt het landschap in het avondrood en de nevel helemaal iets sprookjesachtig. Stiekem hoop ik dan zelfs dat de trein op dat moment even vertraging krijgt zodat ik er extra van kan genieten.

Dat uurtje ’s morgens en ’s avonds op de trein richting Limburg, daar kijk ik dus graag naar uit. Wat jammer dus dat het morgen alweer de laatste dag is dat ik er les geef.  Je moet het ze nageven: de limburgers zijn verduiveld gelukkige mensen met zo’n mooie provincie!

Categorieën
Leven

This too shall pass

Ik mag mijn werkgever dankbaar zijn. Dezer dagen ben ik op roadshow om te lande Drupal training te geven bij bedrijven allerhande. Niets zo leuk als mensen nieuwe dingen aanleren. En natuurlijk steek ik er zelf ook nog wat van op ook. En dan zeggen dat ik eigenlijk nooit leraar heb willen worden. Afin, les geven aan een selecte groep geïnteresseerde developers is natuurlijk iets anders dan een schoolklas in het gareel houden.

Het mooie is dat ik door les te geven mijn handen vol heb om de laatste donkere dagen wat achter mij te laten. Dus dat scheelt ook wel. Het komt allemaal nog goed. Dank naturlijk aan allen voor de lieve woorden van de afgelopen dagen!

En nu laat ik u genieten van OK Go met This too shall pass.

Via stew.be

Categorieën
Leven

Blues

Er zijn momenten dat het leven zwaar tegen zit. Ik kan alleen maar zeggen dat er in de laatste zeven dagen jaren zijn bij gekomen.

Voor alles voel ik me nu heel erg moe.

Relativeren en tijd geven. En hardnekkig vasthouden aan de gedachte dat het wel eens moet beteren.

Categorieën
Leven

Winter

Klimaatopwarming? Lijkt me dat we daar dezer tijden niet zo echt veel van mogen merken.  We zijn half februari en meneertje weer heeft nog niet bepaald zin om zich te beginnen gedragen.  Afin, eens stevig winteren mag wel eens.  Vergeten we niet dat we de voorbije jaren niet echt veel seizoenen hebben gekend. Ja, de bomen verloren hun bladeren, maar dat zal wel meer gewoonte geweest zijn dan iets anders.

Sneeuw dus. Veel sneeuw. Een mens is het niet meer gewend. Ja, vroeger toen wij klein waren. Ik herinner me dat we zelfs nog in de krokusvakantie sneeuwforten en sneeuwballengevechten hielden in de krokusvakantie. Dik plezier! En, ach ja, het viel niet mee om met de auto tot aan het werk te geraken, maar dat leek toen zo geen probleem.

Vandaag  het anders.

Oei. Het sneeuwt! Een paar centimeter valt er. En er staat 1000 kilometer file en het treinmateriaal legt het loodje. De media gaan op hun achterste poten staan want er moeten en zullen verantwoordelijken worden gevonden. Weermannen, ministers, strooidiensten,… We moeten toch iemand van kwade wil zijn geweest opdat  we niet op tijd op het werk geraakten?

Wel, op zo’n moment haal ik mijn schouders eens op, zet de TV af en denk ik terug aan vroeger. Lieve mensen, het spijt me zeer: we mogen dan wel ons kikkerland vol beton gegoten hebben, de waanzin van de dag moet nog altijd plooien voor de wetten van de natuur. En dus spreekt Bart meer dan wijze woorden.

Kijkt, als het sneeuwt: zet u dan met een kopje koffie en uw laptop voor een groot raam, zie af en toe eens buiten en denk terug aan uw kindertijd toen sneeuw voornamelijk sneeuwmannen en andere sneeuwdingen betekenden!

Categorieën
Techtalk

FOSDEM 2010

Dit weekend vindt in Brussel FOSDEM 2010 plaats. FOSDEM of Free Open Source Developers European Meeting is één van de grotere Europese bijeenkomsten van de wereldwijde Open Source gemeenschap. Tal van projecten, hoy polloy en anderen zullen er hun opwachting maken. De twee dagen zijn gevuld boordevol talks, presentaties, demonstraties en andere evenementen.

Zondag is er een Drupal track en wordt er de volledige dag presentaties gegeven over Drupal. Yours truly heeft een voorstel ingediend. Dat werd geaccepteerd en dus geef ik zondag om 10 uur een 45 minuten presentatie over asynchrone HTML en HTTP (AHAH) in Drupal.  Benieuwd hoe ik het ervan ga afbrengen want het is geen makkelijk onderwerp. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen omdat ik er meer over te weten wilde komen. Niets zo ideaal als presentaties om gericht research te doen!

FOSDEM gaat door op de Campus Solbosh van de ULB te Brussel.

Categorieën
Internet Techtalk

iPad

Hm. Toen ik hoorde van Steve Jobs’ nieuwste ei schoten deze dingen door mijn hoofd:

  • Déjà vu
  • “He kijkt! Een dienblad voor mijn pintje!”
  • “He kijkt! Dat lijkt wel zon fancy touch ding uit Star Trek!”
  • Zou ik dit ooit willen hebben?
  • Waarom, waarom, o waarom zo’n ongeïnspireerde naam?

Neen, ik was er gisterenavond niet warm voor te krijgen. En nu nog altijd niet. Het is duidelijk een entertainmentgizmo. Je koopt het omdat je op de trein of op de bus op een degelijk scherm – ipv je iPod, PSP of smartphone – naar een film wil kijken. Je koopt het omdat je dit zou kunnen laten rondslingeren op de salontafel.  Je koopt dit omdat je een gadgetfreak bent.

Overigens trekt Jobs duidelijk de kaart van de eBooks. Hij heeft alvast geen kleine uitgevers bij zijn project kunnen betrekken. Content is immers king. Niemand zou zoiets kopen moesten er geen ebooks voor beschikbaar zijn. En dan zwijgen we nog over het ‘open’ ePub formaat. Lezen we trouwens op Wikipedia:

While not a criticism, per se, the EPUB specification does not delineate a particular DRM scheme. This could affect the level of support for various DRM systems on devices and the portability of purchased e-books. In addition, such DRM incompatibility may prove to segment the EPUB format along the lines of DRM systems, negating the advantages of a single standard format.

En vaneigens moet je je boeken kopen via iTunes en ongetwijfeld zul je die niet zomaar buiten het iTunes/iDink ecosysteem kunnen lezen.

Verder is er nog altijd geen support voor flash en doet het ding enkel maar van single tasking. Voor een iPod kan ik dat nog wel ergens begrijpen, voor een toestel zoals de iPad heb ik nogal moeilijk bij zo’n beperkingen. ’t Is duidelijk dat Jobs dit niet ziet als een tablet pc die je laptop zou kunnen vervangen. Upside is dan weer dat je er apps op kunt installeren van de app store en er zou WiFi en 3G op zitten. Het succes zit ‘em namelijk in het potentieel om killer apps te draaien op zo’n toestel.

Ik zie dit in Amerika wel zijn weg vinden in alle hippe coffee joints à la Starbucks. Yuppies die tussen een latte en en hun daily commute door vlug even op hun iPad de Daily Star binnen halen over het Starbucks netwerk terwijl ze staan te queuen om er daarna vlug hun mails op te lezen.  Een stuk handiger dan brielen op een iPod of knoeien om je MacBook open te klappen aan smal tafeltje.

Afin, het zal mij benieuwen of dit wel zal aanslaan hier bij ons.

Categorieën
Tube

Ricky Gervais takes his Emmy back

“I can do anything, this is live!”