Categorieën
Leven

Verhuis

O juist, ik verhuis!

Ik heb mijn appartement verhuurd gekregen. En ik heb een studio in Antwerpen gevonden. Ik ga wonen bij vrienden J. en N. Zij hebben onlangs een huis gekocht met een aparte, verhuurbare studio. Ideaal. Ik ga  op een steenworp van de Groenplaats wonen. Hartje 2000 dus.

Ik zal maar zeggen dat ik er ongelofelijk naar uit kijk om het dagelijkse pendelen achter mij te laten. Terug met de fiets door ’t Stad sjezen! Terug genieten van een Bangelijke in’t Pakhuis! Genieten van het uitzicht op de kaaien in de zomer! Flaneren doorheen winkelstraten in ’t weekend. Snuisteren in allerlei oude boek- en muziekhandeltjes en what-not. Genieten van koffie in de  Hoogstraat. Frietjes bij ’t Kattekwaad! And all that.

Ga ik Leuven missen? Wel, ik heb hier in bijna twee jaar een pak fijne mensen leren kennen. Die kan ik niet meenemen. En dat vind ik jammer. Heel erg jammer eigenlijk. Maar is Leuven niet de stad gebleken waar ik mij volledig thuis voel. In die twee jaar is er hoe dan ook heel veel veranderd voor mij. Ik vertrek sowieso met een aantal fijne herinneringen.

9 oktober is D-Day. Nog twee weken dus. Inpakken geblazen!

Categorieën
Leven Tube

As it happens

Ik heb het wel voor avonturiers. Is ook een reden waarom ik graag op reis ga: op naar het onbekende. Zeker nu verondersteld wordt dat ik de jaren des verstands bereikt heb, vind ik dat ik meer dan ooit de kans moet grijpen om een stuk van de wereld te zien. Afin, niet dat ik zo zot ben als het duo in dit filmpje…

As It Happens from renan ozturk on Vimeo.

Neemt niet weg dat ik bij zo’n beelden toch graag eens wegdroom naar verre landen, wijdse landschappen en vreemde culturen.

Categorieën
Leven

Dingen die wij horen te importeren

En zo komt er na twee weken in toeven in het buitenland een einde aan mijn rondreis. Morgen gaat het per auto terug richting $HOMELAND.  Ik kijk altijd eens goed rond als het gaat over zeden en gewoonten in het buitenland en ik kom altijd tot deze conclusie: dat wij onszelf on-ge-lof-e-lijk tekort doen op bepaalde gebieden.

En na mijn twee weken in Denemarken/Zwitersland is dit het verlanglijstje met de titel: “horen onverwijld te worden ingevoerd.”

  • Een eengemaakt ticket voor openbaar vervoer. Er is dus niks makkelijker dan een ticket te kopen in Zürich Lufthaven naar gelijk wel bergdorpje in de hoge alpen. Hetzelfde ook in Denemarken. One ticket for everything.
  • Een werkend openbaar vervoer. Met dat ticketje geraakte ik ook nog eens moeiteloos op bestemming.
  • Mountain Dew.  In Denemarken en de rest van de wereld wordt dat verkocht. I wants it.
  • Echte eieren, spek,… Als in: eieren die echt naar eieren smaken. Want bij ons smaakt “scharrel” en “bio” toch nog bijzonder industrieel.
  • Elektrische autootjes. ‘nuff said. Hier rijden ze er vlot mee rond.
  • WIMAX.  Ik kan dit tikken omdat het volledige bergdorp waar ik zit momenteel voorzien is van een WiFi paraplu. Gewoon even laptop open klappen of de Android ‘foon er bij nemen, en ik kan volledig gratis surfen. Dat de verbinding elke 30 minuten wordt verbroken neem ik er voor lief bij.
  • Wegenvignet. Wil je rijden op de Zwiterse wegen? Dan betaal je een wegenvignet. Geen gezeik. En met het geld worden de beste autobahnen ter wereld onderhouden. Inclusief tunnels doorheen granieten rotswanden.
  • Schone lucht. Want dat hebben ze zowel in Denemarken en Zwitserland in overvloed.

Zo. Ik weet in welke richting mijn volgende kuurvakantie zal gaan.

Categorieën
Leven

Rust

Kun’t ge het geloven? Maar ik ben met vakantie! Ik kan mij niet meer herinneren hoe lang het geleden is dat ik nog eens vakantie heb genomen. Echt vakantie dan. Het soort waar alle zorgen ver weg zijn en je enkel maar hebt te genieten van de rust.

Wel, ik ben dus op dat soort vakantie.

Eindelijk.

Vorige week was ik nog in Denemarken voor DrupalCon Kopenhagen en vandaar ben ik rechtstreeks doorgevlogen naar Zwitersland. Met een tussenstop in Zürich ben ik zaterdagmorgen aangekomen in Grächen, Mattertal. Ik tik tik dit in de relatieve schaduw van besneeuwde toppen zoals de Weisshorn, Seetalhorn, Bishorn en in de verte de Matterhorn.

Wat vooral opvalt is de stilte. En de tijd. Alles gaat hier een stuk trager en gemütlicher in de bergen. Puur onthaasten. Nu besef ik meer dan ooit in wat voor opgefokte ratrace we in België eigenlijk wel niet  leven. Serieus, gasten, een mens wordt daar eigenlijk moe van zonder het echt zelf te beseffen. Afin, tot ge in de bergen aankomt en de eerste vier dagen 12+ uren aan een stuk door slaapt.

Wat doe ik hier vooral? Bergwandelingen maken, vaneigens! Vandaag ben ik tot 2.230 meter geklommen. En morgen gaat het richting 2.600 meter. Alwaar een panorama over de Rhône-, Saas- en Mattervalei mij wacht. Dit is letterlijk het dak van Europa.  En het eten? Rösti mit Bratwurst! En fondue! En Raclette! En Apfelstrüdl! En genieten van de zon die hier momenteel zijn uiterste best doet. En, en, en… wel, vanalles eigenlijk. Alles behalve Internetten eigenlijk. Of toch, om dit even neer te pennen.

In ieder geval, de batterijen worden hier stevig opgeladen om als verfriste mens terug de draad op te pikken.