Categorieën
Leven

Teleslet

Hm. Ik kreeg vanavond bij het thuiskomen, af te rekenen met een niet zo’n aangename verrassing: een telenet factuur van goed 70 euro. Zeventig euro. Zeventig. Ik had het even niet meer. Kost een maand internet en televisie dan zoveel?

3 maanden eerder hing ik aan de lijn met de Telenet helpdesk om mijn verhuis te regelen. Ik had een drie jaar oud expressnet abonnement en voor de kabel zat ik in Antwerpen bij Integan. De medewerker wist mij te vertellen dat ik voor hetzelfde maandelijkse bedrag zowel internet als digitale televisie kon nemen. Fijn. Want de zenders die ik bij Integan had zou ik verliezen als ik overschakelde op de Leuvense Analoge Kabel.

Medio januari kwamen twee installateurs dan om de kabel aan te sluiten en een digibox te installeren. Feest! Hoewel. Sindsdien kreeg ik reeds twee vrij vage facturen waarbij slechts een deel van de kosten werd aangerekend. Ofwel de installatie, ofwel de auteursrechten, ofwel het internet. Maar geen factuur voor de twee.

Tot vandaag.

En wat bleek? Ik betaalde nog steeds 35 euro voor mijn oude expressnetverbinding! De digitale televisie was er gewoon aan toegevoegd! Meer zelfs: niet alleen de kosten van de voorbije maand werden mij aangerekend maar ook de kosten voor de komende maand. Tot medio maart. Dat alles gegarneerd met een sausje van variabele BTW aanrekeningen: 12% op de huur van de HD recorder, 21% op de kabel. Bovendien dateert de factuur van 16 februari maar ik kreeg ze vandaag pas in de bus. Niks geen Funky of Gold Shakes maar een Consumer’s Pocket Shake.

Afin, ik dus in mijn wiek geschoten en gebeld naar de Telenet helpdesk, afdeling facturatie. Ik zou mijn gram halen! De eerste die ik aan de lijn kreeg was medewerkster Brenda. Rustig luisterde zij naar mijn verhaal. Ik hoorde haar op de achtergrond lustig tokkelen op haar klavier. Maar na dik vijftien minuten proberen bleek dat haar computer haar niet toeliet om mijn gegevens en facturen te raadplegen. Ironie, gotta love it! Ze gaf het op en schakelde mij met excuses door naar een tweede slachtoffer. Brenda gaf daarbij mijn verhaal door aan Vanessa zodat ik het toch niet meer hoefde te doen. Scoren! Vanessa was een iets ander type: ze klonk net iets te enthousiast, je hoorde dat ze nieuw was. Zou ik het hard spelen? Ach, dat kwaad zijn betekent stress. En daar kan ik nu net niet goed tegen. Ze gaf meteen een hele uitleg over de verschillende delen van de factuur betreffende de digitale televisie. Ik aanhoorde rustig en wees haar toen op het feit dat vooral de 35 euro voor het internet mijn probleem was. Ze was gelukkig snel van begrip en zag meteen de crux van mijn verhaal. Bleek dat ik nooit zo’n Shakes pakket heb gekregen maar dat bovenop de dure expressnetverbinding doodleuk een duur digitaal televisiepakket was toegevoegd.

De fout rechtzetten bleek geen punt. Ik zou deze factuur moeten betalen maar in maart zouden de nu aangerekende teveel kosten grotendeels uit de factuur worden gehaald om het geheel in balans te krijgen. Vanaf april zou ik dan eindelijk de beloofde goedkope, normale telenettarieven mogen verwachten.

Eerlijk gezegd vond ik dat het maken afspraken en de installatie en het verhuizen van het telenetabonnement net te vlot verliep. Tjah, wat we leren uit het verhaal is dat geduld, doorzetting en een duidelijke uitleg lonen.  Wat mij nog het meest verbaast is dat het rechtzetten zo gemakkelijk zou lopen. Ik vermoed dat de dienst facturatie niet de eerste keer zo’n fout maakt. Nu ja, eerst de volgende telenetfactuur afwachten, natuurlijk!

Categorieën
Leven

Valentijn

Haja! Valentijn was het gisteren! En we wilden toch wel eens op stap gaan in ons eigen Brugge. We weten dat de stad zichzelf profileert als chocoladestad bij uitstek en dat er dan ook tal van evenementen en activiteiten worden georganiseerd. Denk maar aan het jaarlijkse chocoladefestival in het Oud Sint-Jan! De winterwebsite van de toeristische dienst leert dat er ook (on)geleide chocoladewandelingen doorheen de stad zijn. Dat zagen we wel zitten.

We besloten de ongeleide wandeling te proberen. In de In & Uit aan het concertgebouw kochten we twee gidsen voor 20 euro. Je krijgt in ruil een kaartje, wat uitleg bij een paar chocoladegerelateerde punten in de stad, en 4 bons: 3 proevertjes bij de chocolatiers op het traject en een kortingsbon voor het afsluitende bezoek aan de ChocoStory, het Brugse chocolademuseum.

De wandeling begon aan het Jan Van Eyckplein en voerde ons via de Academiestraat naar de Eiermarkt. Eerste halte was het snoepwinkeltje en de aanpalende speciaalzaak Cornelius Bachus waar we een chocoladejenever kregen. De winkel zelf bestaat nog maar een aantal jaar. Het stoken van de jenever gebeurt elders, maar het mengen met de chocolade doen ze wel zelf. Een fijn desertdrankje. Daarna ging het naar het overbekende chocolatier Dumon op de hoek van de Kuiperstraat. Het winkeltje ligt wat verzonken in de grond en beetje een touristmagnet. We kregen er pralines met een speciale vulling. Niet slecht maar de chocolade wordt er enkel verkocht en niet gemaakt. De wandeling voerde ons daarna richting Markt. Op de hoek met de Steenstraat ligt chocolatier Galler. Nu was chocolade vroeger in eerste instantie een medicinaal product dat je enkel bij apothekers kon krijgen. Galler huist in zo’n oude apothekerswoning. In de gevel wordt het verleden herinnerd door de stenen kop van een ietwat ziekelijke man die zijn tong uitsteekt. Voorbij de Inno doken we de Sint-niklaasstraat in en kwamen we uit op de Oude Burg. Op de hoek vinden we in de gevel een beeld van, jawel, Sint-Niklaas. Uiteraard heeft de goedheilig man bijzonder veel met chocolade te maken. Daarna ging het richting Simon Stevinplein. Eigenlijk bevinden er zich op het plein een pak chocolatiers: het recent geopende Dumon op de hoek met de Mariastraat, waar je een warme chocolademelk kan drinken, tot het bijzonder fijne The Chocolate Line waar we een 100 gram venezolaanse chocolade kochten. Je kan in die laatste door een venster in de keuken kijken waar twee chefs constant bezig zijn met de bereiding. Hou er wel rekening mee dat het er bijzonder druk kan zijn. Via de Mariastraat kwamen we uit op het Gruuthuse en de Dijver. Onderweg kwamen we chocolatier Depla tegen. Niet dat die deel uitmaken van de wandeling, maar uit ervaring kan ik hen wel aanbevelen als een van de fijnste chocolademakers van Brugge.  Via de Dijver liepen we richting Burg en zo richting Walplein om daar de ChocoStory te bezoeken. Helaas was de middag net te kort. Het museum sloot al om 17 uur. De tip hier is dus de wandeling vroeg genoeg te beginnen want het museumbezoek duurt toch al snel een uurtje.

Alvast een heel fijne en lekkere valentijnswandeling!

’s Avonds ging het richting Zedelgem waar we een toneelvoorstelling bijwoonden: Emmeken. Gebaseerd op het verhaal van Mariken van Nymegen. Theatergezelschap Het Ongerijmde bracht het stuk met 3 acteurs die constant van rol wisselen. Bovendien wordt het stuk volledig in rijm gebracht. Ik vond het alvast een heel mooie en frisse voorstelling van dit mirakelspel. Een aanrader als ze in jouw buurt spelen.

Categorieën
Delicious

Bookmarks van januari 29th tot februari 14th

Categorieën
Internet Media Tube

Escape from City 17

Ik denk dat ik flink wat jaren van mijn adolescentie grotendeels gespendeerd heb in het Half-Life universum. Gordon Freeman, Black Mesa, de Combine, City 17, Alix Vance, Dr. Breen, G-Man,… Ik heb ongeveer alles gespeeld wat er te spelen viel. Alleen, het ontbreekt een beetje aan een versie op het witte doek. Of een TV serie. Want als je kijkt naar gelijkaardige futuristische telenovelles (Battlestar Galactica, Stargate Atlantis,…) dan leent het dystopische toekomstbeeld van Half Life zich daar toch geweldig toe. Alleen, juist omdat het zo’n fantastisch spel is, en omdat verfilmingen vaak een vieze nasmaak laten, lijkt in de afgelopen 10 jaar niemand bereid te zijn om zijn/haar hand voor zo’n project in het vuur te steken.

Vreest niet, want een paar onafhankelijke internet filmmakers wagen zich aan een beperkt on line project om Half Life in een verfimde vorm te brengen. In de eerste plaats was de serie bedoeld om nieuwe opnametechnieken te te leren, maar ze zijn wel zo vriendelijk om het resultaat on line te gooien.

The Escape From City 17 short film series is an adaptation based on the Half Life computer game saga by Valve Corporation. Originally envisioned as a project to test out numerous post production techniques, as well as a spec commercial, it ballooned into a multi part series. Filmed guerilla style with no money, no time, no crew, no script, the first two episodes were made from beginning to end on a budget of $500.

De eerste vrijgegeven 5 minuten vind ik alvast bijzonder knap in mekaar steken. Bekijk vooral in HD!

Categorieën
Internet

WP Mollom 0.7.2

I just released version 0.7.2 of WP Mollom. Here’s the changelist

  • fixed: closing a gap that allowed bypassing checkContent through spoofing $_POST[‘mollom_sessionid’]
  • fixed: if mb_convert_encoding() is not available, the CAPTCHA would generate a PHP error. Now falls back to htmlentities().
  • improved: the check_trackback_content and check_comment_content are totally rewritten to make them more secure.
  • added: user roles capabilities. You can now exempt roles from a check by Mollom
  • added: simplified chinese translation

So, for the most part, this release is about security related under-the-hood changes. Another great adition is the use of user roles. With previous releases, you didn’t have to pass the Mollom check if you were logged in. Which was a bit of a security issue in it’s own. This release allows you to exempt certain user roles from Mollom scrutiny.

Finally, I owe a big thank you to Donald for the great work he did translating the interface into simplified chinese and his numerous suggestions. Thank you!! I would like to encourage others to translate the plugin! German, French and/or Spanish, if you know them, now is the time to put them to use!

So, go grab it from WordPress Extend or upgrade your installation through the famous one-step intaller in your Dashboard!

Categorieën
Tube

Life in Technicolor II

De jongens van Coldplay brachten voor hun nieuwste single Life in technicolor II een originele clip uit.

Bespeur ik daar een hint van zelfrelativering? Nee toch!

Categorieën
Asides Internet

Barcamp is een unconference

Nu er deze week even discussie is geweest over het concept Barcamp, heb ik de vrijheid genomen om een Doodle poll op te zetten. Stel dat we een unconference zouden houden rond een specifiek thema, wat zouden jullie dan het liefste zien? Op dit moment krijgt een BarCamp Netlab style de voorkeur. Wat denken jullie?

Categorieën
Internet

Barcamp is een unconference

Vanmorgen werd de eerste Barcamp Antwerpen aangekondigd. 21 maart in Berchem. Fijn! Ik ben op de voorbije Barcamps in Gent altijd met heel wat nieuwe ideëen terug thuis gekomen.

Alleen, de aankondiging op de wiki wijkt wat af van de norm. Meest opvallende ‘nieuwe’ regel is dat iedereen 10 euro stort. Wie actief deelneemt krijgt zijn geld terug. Het is een poging om te maken dat het unconference aspect behouden blijft. Toch zette die nieuwe drempel mij aan het denken.

Op de voorbije twee barcamps heb ik een talk gegeven. Het plan was om deze keer er gewoon bij te zijn zonder zelf iets te brengen. Kwestie van het podium ook eens aan de andere gegadigden te geven. Dat ik dan 10 euro ‘inschrijvingsgeld’ moet betalen – want daar komt het op neer – is voor mij net geen incentive. Als ik nu een talk zou geven is het eerder met een gevoel van moeten dan van willen. En het wil net lukken dat als iets van ‘moeten’ is, het mij al snel minder zal interesseren. Voor mij is juist het vrijblijvende karakter van Barcamp de belangrijkste motivatie om iets te doen. Ik denk dat ik daar wel niet alleen in zal zijn.

Terecht stellen de organisatoren dat een barcamp organiseren duur is. De dag kost immers 35 euro per deelnemer.Dat houdt in: locatie, materiaal, catering, verzekering,… Dat geld moet ergens van komen. Sponsors in de eerste plaats, maar het ‘inschrijvingsgeld’ zal daar ook wel voor bedoeld zijn. Denk ik dan. Want zo wordt het niet verkocht. Ik interpreteer het invoeren van inschrijvingsgeld vooral als motivatie, niet om kosten te dekken… Afin, tot ik tien minuten geleden de kleine lettertjes in de sidebar zag. Men rekent erop van goed 81 deelnemers te ontvangen aangezien er slechts 13 x 3 slots vrij zijn.

Overigens had ik toch wel graag geweten wie/wat er achter dat rekeningnummer schuil gaat vooraleer ik daar zomaar geld op stort. Per slot van rekening prediken we als IT’ers on line voorzichtigheid maar nu wordt er wel van ons verwacht geld over te schrijven zonder te weten wie er aan de andere kant van de collectebus staat.

Los daarvan had ik vanmorgen dan weer een Ticketmatic/Sherpa/… momentje. Je weet wel, je probeert een concertticket voor dEUS on line te bestellen maar het eindigt in een ganse middag refreshen van pagina’s, crashende servers, vloeken, frustratie en – als dame fortuna u gunstig gezind is – een print met een reservatie (je hebt de tickets dan nog niet eens). Wel, ik heb mijzelve opnieuw moeten registreren omdat de wikipagina steeds door anderen wordt bewerkt – wat wel eigen is aan een wiki natuurlijk. Het aantal plaatsen is nu eenmaal beperkt tot 120.

Afin, als ik het allemaal zo wat aanschouw, dan vraag ik mij toch af of de huidige vorm niet voor verbetering vatbaar is? In Vlaanderen organiseren we zo om het half jaar één Barcamp. Voor meteen 120 man. De vraag is groot en slechts de snelsten – de twitteraars – weten een plaatsje te veroveren. Tijdens de laatste barcamp viel het mij dan weer op dat er vier of vijf simultane tracks zijn maar dat men meestal naar die paar grote kanonnen gaat luisteren. Ikzelf sprak de laatste keer voor dik 8 man, Stijn moest het zelfs met 4 mensen in de zaal stellen.

Misschien zou Barcamp ook tussentijds in kleinere vorm georganiseerd kunnen worden. Voor pakweg 40 à 50 mensen. Je zou dat bijvoorbeeld in een polyvalente zaal kunnen doen waarbij mensen in groepen zitten en de discussie kunnen aangaan (het moeten niet altijd presentaties zijn!) met elkaar. Wat het makkelijk organiseerbaar houdt (ook een Barcamp aspect) En daarnaast is er ook nog altijd het concept WordCamp: een unconference die volledig rondt WordPress draait. Of waarom ook niet een DrupalCamp? Zo trek je misschien eens een ander publiek met niet minder interessante ideeën over het hele on line en techy gebeuren.

Mja, ik speel weer met allerlei ideeën hier…