Categorieën
Leven

Kaartjes

Ik weet niet goed wat mij ertoe aangezet heeft, maar ik heb hier zowaar een stapeltje nieuwjaarskaartjes op mijn bureau liggen! En een lijstje van mensen die allemaal zo’n kaartje van mij/ons gaan krijgen! Normaal doe ik dat niet, eindejaarskaartjes schrijven. Meestal is het 1 januari en zit ik met een dafalgan naar het nieuwjaarsconcert vanuit Wenen te luisteren. En dan bedenk ik mij “Mañana!” tot het natuurlijk veel te laat is.

Guess what! Ze liggen hier klaar en al! ’t Is te zeggen, ik moet er nog een pak bijkopen want ik heb er niet genoeg. En postzegels moet ik ook nog verzilveren. Dat zal dus voor de 2de januari zijn. Na nieuwjaar dus. Te laat? What gives! Ik moet-en-zal ze op de bus krijgen! Ik ben eindelijk eens zover geraakt!

Categorieën
Leven

whereami?

2009 gaat in de annalen als een gek jaar. Voor zover ik het een jaar kan noemen. Voor mij is het eerder een blur aan gebeurtenissen. En de fall out manifesteert zich in extreem zuing bloggen. Tjah, sinds medio 2008 zit ik op een rollercoaster en die lijkt maar niet te stoppen. Even recapituleren.

Medio 2008 besloot ik mijn job bij de overheid in te ruilen voor een job in de web sector. Geen evidente keuze want ik moest veel, heel veel, on the job leren. Ondanks de achtergrond die ik had. Ondertussen pendelde ik elke dag tussen Antwerpen en Leuven. In december verhuisde ik dan naar Leuven. Het idee was om daar toch een tijdje te wonen en te werken.

Het lot besliste er anders over. Allerlei omstandigheden deden mij beslissen om het als freelance web developer te proberen. Meteen het diepe eind van het professionele zwembad dus in.  Waarom ook niet? Zonder vrouw, kind of lening was dit het perfecte moment om mij daar te wagen. De tweede helft van 2009 was een aaneenschakeling van projecten, bedrijven, etc. Keihard om den brode werken om de onstilbare honger van Vadertje Staat de baas te kunnen. Veel, heel veel, gependel. De NMBS en De Lijn hebben toen goed aan mij verdiend. Wist je trouwens dat in de prijs van een treinticket geen BTW zit? Doet een mens vragen stellen over hoe duur het openbaar vervoer wel niet is!

En toen belandde ik voor een job gedurende een 6 tal weken in Antwerpen.  Dat waren 6 droomweken. Nog altijd keihard werken, maar het project en de tijdelijke collega’s bleken een droom te zijn. En ik leerde er ongelofelijk veel bij.  Toen het einde van het tijdelijke contract naderde kreeg ik een onverwacht voorstel.  De ervaring had mij geleerd om altijd wantrouwig te zijn. Maar men meende het doodserieus.  De rekening werd gemaakt en conclusies werden getrokken. En dus werk ik sinds begin december terug in Antwerpen en draagt mijn kaartje de titel ‘senior drupal developer’ en ben ik niet langer full time zelfstandige.

Ik pendel nu elke dag tussen Leuven en Antwerpen. Omgekeerde richting van wat ik vorig jaar deed. Ironie noemen ze dat.

Afin, dat was 2009 zo’n beetje in een notedop. U begrijpt wel dat ik een klein beetje moe ben van al die omzwervingen. Dat 2010 voor mij ook wel géén rustig jaar zal worden. Een interessant jaar, dat zeker, maar zeker geen uitrustjaar.

Categorieën
Techtalk

WP Mollom 0.7.5

It took a while, but as promised: I just tagged version 0.7.5 of WP Mollom. This release only contains small bugfixes. From the changelog:

  • fixed: wrong character encoding when comment is fed to wordpress after a CAPTCHA
  • fixed: url was also truncated in href if > 32 chars in the management module
  • fixed: changed 2 strings against typo’s
  • improved: added pagination on the bottom of the management module
  • changed: contact details of plugin author

The first change is a long overdue bugfix but finally it got into stable. The bug it fixes caused WP Mollom to truncate the comment body text in certain cases due to wrong character handling.

The plugin should also be compatible with WordPress 2.9. I tested it in the past hours and didn’t have any problems with it so far.

Categorieën
Techtalk

Mollom goes onwards!

It’s been a few months since I’ve let anything out about the development of WP Mollom. Due to my freelancing activities, the project didn’t got the attention it really deserved. But now I’m shifting focus again, and I’ll be able to spend more time on this plugin in the near future.

First up: the development version contains a few fixes against several  bugs and typo’s.

The biggest issue I’ve fixed is a problem with non alphanumeric characters and foreign character sets which are not being rendered correctly. It’s quite an important fix actually so it needs some testing before I can release it with the next stable version. You can support me to achieve this in one of three ways:

If you’re just passing by:

I’m a firm believer in the old adage ‘eat your own dog food’ so I’ve installed the development version on my own blog. Just leave a comment and use the most weirdest characters you can find on your keyboard. Combinations of quotes, double quotes, slashes,… anything gives! If you’re native tongue uses a foreign character set: give it a try!

If you’re a blogger:

Download the latest development snapshot of the plugin, intall it on a your (test) blog, make a blogpost and use all kinds of exotic character sets (chinese, cyrillic, greek, arabic, vietnamese, etc.). Try to use the most weirdest characters and check for comments with missing or garbled content.

If you’re a developer:

Download the snapshot and review my code! The code which sanitizes the comment strings can be found around line 1377.

If everything works great, I hope to do a long overdue bug fix release later on this week.

Categorieën
Leven

Hero

Wel, het moest er eens van komen. Maar na een dikke 2,5 jaar dienst besloot mijn Nokia 5310 stom te worden. De luidspreker heeft het begeven waardoor ik enkel nog maar over de trilfunctie beschik om te weten of ik al dan niet word gebeld. Die speaker gebruikte ik bovendien nogal veel om op mijn bureau hands free te kunnen bellen.

Na de perikelen in juli met de kapotte Symbian software en de verloren telefoonboek heb ik het wat gehad. 2,5 jaar staat in de mobiele wereld gelijk met een aantal eons. Qua innovatie was mijn toestel een dinosaurus geworden. Het was dus dringend tijd om een nieuw toestel te overwegen.

Als een digital nomad wilde ik eigenlijk graag de overstap naar een smartphone wagen.  Met mijn Nokia durfde ik immers al eens te twitteren, te knoeien met een externe GPS tracker en Google Maps,… maar dat was eigenlijk vooral aanmodderen. Hetzelfde maar dan comfortabel… en met meer mogelijkheden. Dat zag ik wel zitten.

Welk toestel is het nu geworden? Wel, ik heb gisteren mijn stoute schoenen aangetrokken en in de pas geopende Saturn in Brugge een HTC Hero gekocht. Jawel, de rechtstreekse concurrent van de iPhone. Ik wilde geen iPhone wegens overdreven duur, een gesloten systeem, relatief beperkte beschikbaarheid, gedoe met Apple’s garantie, etc. Ik had wat review gelezen maar dankzij een aantal mensen het toestel ook up, close en personal mogen ervaren. Voldoende om te beseffen dat dit wel eens een winner was. En dik 100 euro goedkoper dan een gemiddelde iPhone!

Ondertussen heb ik mijn toestel een goede 24 uur in bezit en ben ik er bijzonder tevreden over. Het is wel wat wennen. Mijn iPod Touch is een single tasking toestel: je kan maar een ding tegelijk doen en niet zomaar vanalles in de achtergrond laten draaien. De HTC kan dat wel.  De interface reageert lekker snel en het virtuele toetsenbord met tekstherkenning vind ik stukken handiger en sneller tikken dan dat van mijn iPod. Ik betrap mezelf erop dat sms’en opeens een stuk plezieriger is geworden. De lay-out is opgedeeld in verschillende schermen , net zoals de iPod, maar de HTC schuift niet alleen links en rechts, maar ook naar boven en naar onder en de schermen staan bol van allerlei icoontjes, stacks, tabbladen, etc.. Als je bekijkt wat het toestel allemaal niet aan boord heeft, zit de interface toch zeer intuïtief in mekaar, maar lijkt me dat mijn iPod uitblinkt in eenvoud en consequent gedrag.

Ik heb voor de lol even Layar geïnstalleerd en dat leek voortreffelijk te werken met de Local Cinema feature. Via augmented reality zag ik op mijn kamer waar er overal cinema’s te vinden waren. Ik hoop dat er nog meer layars voor Vlaanderen/België worden gemaakt. Norio leverde alvast een mooi werk best met zijn fietsroutepunten!

Wat mij wel wat moeite kostte was de transfert van al mijn GSM nummers uit mijn oude telefoon. Die stonden op een MicroSD kaartje en die werden niet zomaar uitgelezen door mijn HTC. Uiteindelijk moest ik deze stappen ondernemen om het zaakje over te zetten:

  1. SIM en MicroSD terug in mijn Nokia steken
  2. Nokia PC suite installeren
  3. GSM Nummers via PC suite importeren in Microsoft Windows Contacten
  4. Contacten als een CSV bestand exporteren uit MS Windows Contacten
  5. CSV bestand importeren in Google Contacts (waar al een aantal contacten zaten)
  6. SIM en MicroSD terug in de Hero steken
  7. Via WiFi mijn Hero verbinden met het internet
  8. Hero configureren om te synchroniseren met Google Contacts
  9. Wachten tot alle contacten opgehaald waren van Google Contacts

Ik veronderstel dat er makkelijkere oplossingen bestaan, maar die vond ik niet meteen terug. De toegevoegde waarde is wel dat de belangrijkste contacten nu veilig en wel op Google Contacts staan en ik die bij ongelukken altijd terug kan ophalen.

Afin, ik moet het toestel uiteraard nog leren kennen, maar ik ben er alvast heel erg blij mee.

Categorieën
Tube

World Aids Day

Speciaal voor Wereldaidsdag: Bruce Springsteen – Streets of Philadelphia.

Categorieën
Leven

London, baby!

Oef! Terug van het dagje Londen! Het blijft een fascinerende stad. Dat bruist en dat leeft tot een kot in de avond. Dit weekend was er natuurlijk het startschot van de kerstkoopjes en dat mochten we geweten hebben. Wat een drukte! Maar wel heel erg kleurrijk. Bovendien, hadden we geluk dat het de hele dag stralend weer is gebleven.

’s Morgens ging het van de trein (St-Pancras) richting British Museum. Die instelling is zo groot dat het eigenlijk een daguitstap op zichzelf rechtvaardigd. Egypte, Oud, Nieuw en Nieuwste Europa, Mesoptamië, kabinetten en verzamelingen allerhanden,… Veel te veel eigenlijk. We hielden het op een kleine selectie van zalen. En een paar hoogtepunten. Ik ben al heel erg blij de Steen van Rosetta en de Elgin Marbles eindelijk gezien te hebben. Nu is het bovendien zo dat het hele museum gratis is. Jawel! Oké, er staat aan de inkom een enorme box voor donaties, maar verder kan je er zo zonder meer naar binnen. Echt fantastisch!

Daarna ging het richting Oxford Street. Oxford Circus hebben ze onlangs opnieuw heraangelegd. Ik denk persoonlijk dat er over dat schuin oversteken nog eens serieus zal mogen worden nagedacht: zo’n mierennest! Volgende stap was de Apple Store in Regent Street waar ik Hedejeh haar verjaardagscadeau heb gekocht. De Apple Store in Londen, da’s een belevenis: veel te hippe jongens en meisjes die je direct te hulp schieten. En een overdosis Apple spielerei. Na een veel te vetting broodje in een Subway liepen we Regent Street af en hielden we nog even halt bij Hamley’s. Was de Apple Store al een grote speelgoedwinkel. Hamley’s is dan een nog grotere speelgoedwinkel. Ik denk dat ik voorlopig genoeg pluchen beesten en barbiepoppen heb gezien. We werden wel verwelkomd met een zeepbellen en twee mannen in circuspakjes. Leuk! In de winkel zelf loopt het personeel ook rond om de laatste snufjes te demonstreren. Vliegende mini helikoptertjes en al.

Op Picadilly liepen we binnen in de HMV. Da’s een beetje gelijk het bij ons ter ziele gegane Bilbo maar dan stukken groter. We hadden elk onze verlanglijstjes maar I couldn’t stick to mine. Ik heb er onder andere een Monty Python DVD box gekocht voor 17 pond. Deal! Daar tegenover was er dan weer de hoofdzetel van Waterstone’s, een gigantische boekenwinkel. Mensen, geef mij een overlevingspakket en je hoort mij een paar weken niet meer als je mij daar ongesuperviseerd zou los laten. Wat men in de angelsaksische wereld aan literatuur, boeken, strips en what-not produceert, daar verbleekt het bij ons toch wel. Toegegeven, je mag de twee naturulijk niet zomaar met elkaar vergelijken. Maar Waterstone’s kicks Fnac ass anyday! Een pareltje die we na een tip van een medewerker van Waterstone’s leerden kennen is Forbidden Planet op Shaftesbury Avenue. Als je een comics/graphic novel fan bent, dan moet je daar eigenlijk zijn. Ze hebben er alles en ze kunnen er alles bestellen.

De dag eindigen deden we door wat rond te snuisteren op Leicester Square. Echt wel een gezellige buurt. Covent Garden is helemaal getooid in kerstsfeer dezer dagen met allerlei attracties, straatartiesten en standjes. Heerlijk! Het lijken wel de Gentse Feesten maar dan vrolijker en ongedwongen. Het avondeten namen we op Leicester Square in een Bella Italia, een keten van Italiaanse restaurants. Veel volk, maar we konden toch een tafeltje bemachtigen. Ondanks de drukte was de bediening uitstekend: een ongelofelijk vriendelijke ober kwam meteen de bestellingen opnemen, we moesten niet lang wachten op eten en de mens bracht zelf de mayonaise “omdat ie dat anders zou vergeten”. Afin, goed genoeg voor ons om hem een fijne tip te geven.

Tenslotte namen we van Covent Garden de Tube (Picadilly Line) richting Station. Het was wel wat drummen aan de ingang van het station maar de Londenaars zijn toch vrij gediscplineerd en bleven er zeer stoïcijns onder. De Tube zelf is bovendien het toonbeeld van efficiëntie. Met onze Oyster Card geraakten we door poortjes direct in het systeem. Alles staat duidelijk aangeduid en je kan echt niet twijfelen over welke richting je nu precies uit moet. Daar kan de Lijn echt wel nog stevig van leren.

Een geweldig dag is het dus geworden! Londen is gewoon te groot om het allemaal ineens te zien. Ik ben alvast groot fan van de stad geworden!

Met de Eurostar stonden we op nauwelijks twee uur tijd terug in Brussel-Zuid. Waar we meteen werden geconfronteerd met vertragingen, rotzooi in het station, een kapotte roltrap, onze trein die een kapotte locomotief had en een conducteur die niet bepaald zeer dynamisch klonk. Tjah…

Categorieën
Tube

Good copy, bad copy

Op aanraden van Johan had ik gisteren de documentaire Good Copy, Bad Copy op mijn iPod gezet en op de Eurostar bekeken. Een aanrader voor wie de problematiek rond copyright, creativiteit en technologie beter wil begrijpen.

Categorieën
Leven

Tandartscontrole

Het heeft even geduurd, maar het moest er toch van komen: de jaarlijkse tandartscontrole. Deze keer bij een sympathieke tandarts in Brugge.

De nieuwe tandarts huist in een oud pand vlakbij het Astridpark. Lekker brede ramen, een grote loftruimte en een zacht muziekje op de achtergrond. Ik verschiet er tegenwoordig nog altijd van hoe high tech die wel niet geëquipeerd zijn. In het midden van de loft stond de zwart leren tandartsstoel waarboven een big ass 30″ monitor zweeft.  Zo kon ik live volgen hoe de mens en zijn assistente op safari trokken doorheen mijn gebit. Alles werd in kaart gebracht als ware ontdekkingsreizigers. En tussendoor werd er met een kleine minicamera van elke interessantigheid een foto gemaakt die in extreme resolutie direct op het scherm verscheen. Onbewust zocht ik naar de ‘Share this on Twitter and facebook’ knoppen!

Het verdict? Alles zit op zijn plaats. Er moeten een paar kleine onderhoudswerkjes worden uitgevoerd, maar niks onoverkomelijk. Over het algemeen was de staat van mijn gebit – voor wat het waard is – best wel in orde te noemen.

Oef! Ik kan er dus weer even tegen aan.

Categorieën
Leven

London, baby!

Kijk ik er even naar uit! Zaterdag gaan we een dagje naar Londen! De tickets voor de Eurostar hebben we via een spaaractie van HLN goedkoper gekocht een paar weken geleden.  De afgelopen dagen was het neuzen in de Lonely Planet gids van Londen op zoek naar leuke highlights die we willen zien en strategisch onze shoppingspree voorbereiden.  Op dit moment vertrekken we om – urgh – 5 uur ’s morgens uit Brugge om rond 8 uur plaatselijke tijd in St-Pancras te arriveren. In de voormiddag proberen we alvast niet verloren te lopen in het British Museum en in de namiddag trekken we verder de stad in.  Echt een vast plan hebben we niet, maar het is zeker niet de bedoeling om ons de voeten van het vege lijf te lopen zodat we toch maar zoveel mogelijk zien.

Oh well!