Categorieën
Delicious

Bookmarks van August 21st tot August 22nd

Categorieën
Internet

Bon

Met een beetje geluk valt maandag een Billy voucher ter waarde van 100 euro in de bus. Nu is de vraag: hoe gaan we die besteden? Het moet via een on line winkel die Mastercard accepteert. Ik heb al enkele ideetjes…

Wat zouden jullie doen met 100 euro?

Categorieën
Foto

Fan-fare

Fanfare in Brugge
Categorieën
Leven

Repetitieve pijn II

Vanmorgen ging het na tien dagen pijnscheuten in de rechterarm richting huisarts. Als er iets niet in de haak is met mijn lichaam, dan wil ik weten wat het precies is en wat eraan te doen valt. Geen nonsens.

Het spreekuur gisteravond was, wel, overrompeld. Buiten de deur stond er een tiental fietsen en auto’s bumper aan bumper. De gemiddelde Vlaming is écht wel vaak ziek zo lijkt het. In deze tijden van flexibele werkuren is het ook wel begrijpelijk dat men vaak tot vrijdagavond wacht voor een doktersbezoek. Ik liet het aan mij voorbijgaan en besloot om deze morgen om 8 uur op te staan om rond 9 uur in de wachtkamer te zitten.

De klassiekers: een vrouw met een klein kindje en vooral een pak bejaarden. Je voelt hem wellicht al aankomen: mensen met pensioen scheppen er soms een duivels genoegen in om uitgerekend in het weekend of ’s avonds naar de dokter te gaan. Al was het maar met kwaaltjes zoals reuma, een hoest of what not. Of om een voorschriftje te bestellen. Op zo’n momenten wens ik een beetje dat ze House gewijs richting huiswaarts worden gestuurd.

Gelukkig is mijn huisarts een uitertst vriendelijke mens. Ik moest niet lang wachten op mijn beurt. Even de situatie geschetst waarna hij wat aan mijn arm en pols begon te frunniken. De diagnose: het gevolg van de nieuwe job is dat ik mijn de arm in kwestie intensiever dan ooit gebruik. Volgens hem is het waarschijnlijk spierpijn van voorbijgaande aard. Niets ernstig dus. Als het over een week of 3 niet beter mocht ik nog eens terug komen. Opluchting van mijn kant.

Ondertussen gebruik ik mijn eigen Logitech muis op het werk en heb ik mijn bureaublad een stuk hoger laten zetten. Wat tot enig gefrons bij de collega’s leidde. Neen, mijn bureau staat niet te hoog. Zo ben ik dat juist gewend. En tenslotte wissel ik wat af met de linker- en rechterhand. Wat ik weer helemaal niet gewend bent. Niets zo frustrerend als vijfhonderd keer moeten klikken eer je muiscursor op de juiste link of knop terecht komt.

Hopen dat mijn arm snel terug mee wil werken.

Categorieën
Internet Leven

OpenCoffee

Gisteren ging in Leuven BGGD 7 en OpenCoffee samen door op de Rémysite. Altijd leuk om nog eens de usuals suspects terug te zien. Clo Willaerts had met de Rémysite een prachtige locatie uitgekozen.

Deze editie stond wat in het teken van de launch van Billy. Een soort on line cadeaubon site. Je koopt voor een bepaald bedrag een soort virtuele voucher die je kan gebruiken in de meeste on line shops die Mastercard accepteren. Handig! Meteen werden er gratis vouchers uitgedeeld aan de 100 aanwezigen. Blijkt dat wij de eer krijgen om nog voor de launch op 17 september al even met Billy aan de gang te mogen. Een heel erg mooi gebaar. In ieder geval, maandag zou er meer info in de bus moeten zitten waarmee ik kan gaan shoppen.

Er waren ook een tweetal presentaties over het koopgedrag van mannen en vrouwen. De eerste werd gegeven door een man: Evert Jan de Kort van InSites. Een beetje aan de droge kant met veel cijfers. De babbel achteraf leerde dat hij een omgekatte Vlerick presentatie probeerde te brengen in 20 minuten. Alvast heel verdienstelijk. Wat ik onthoud is dat ons shoppinggedrag vrij verrassend in mekaar zit. We zoeken eerst droge informatie over een product op op het Internet, we horen eens rond bij de vriendenkring, maar wat de doorslag geeft is nog altijd de winkel en dan vooral de betrouwbaarheid en de uitleg van de shopping assistant ter plaatse! User generated content, reviews en zo, blijken dan weer op de laatste plaats te staan qua graad van betrouwbaarheid. Kortom, Internet speelt slechts in het begin van de informatieronde een rol van betekenis.

De presentatie van Sabine Clappaert en Courtney Davis van Muse viel dan weer een beetje tegen. Niet dat ze slecht werd gebracht, maar inhoudelijk vond ik het zich beperken tot een opsomming van de vele verschillen tussen mannen en vrouwen. Punt. Ja, mannen gaan recht op hun doel af in de winkel en vrouwen durven als eens rondkijken. Ja, de meeste mannen haten shoppen daardoor als de pest. En er werden nogal veel open deuren open getrapt. Ik bleef wat op mijn honger zitten want hoe kan die informatie nu precies worden aangewend in (on line) marketing van producten?

Verder was er een heel lekkere catering voorzien van pizza en wok. Met stokjes! Voor de wok uiteraard. Mjam! En het gezelschap mocht er ook zijn. Ik heb met heel wat fijne mensen gesproken. Afin, te veel om te vermelden eigenlijk.

Ik vond het alvast een fijne avond! Bedankt Clo! O ja, nog wat linkliefde voor Imke Dielen voor lift terug naar Antwerpen in haar vervang Mini. Want ik val eigenlijk zo keihard voor Mini moet ik eerlijk bekennen.

Categorieën
Asides

ReTweet

If you can’t find it on Twitter, it arguably didn’t happen.

Categorieën
Asides

Examens

Over examens gesproken. Kreeg ik van één van de twee studentes op het busperron de vraag toegeworpen of ik ook een examen had vandaag. Aha! Redelijke verwondering van mijn kant: blijkbaar ligt het toch niet zo makkelijk om mijn leeftijd in te schatten als men mij van herexamens verdenkt.

Categorieën
Asides

Bovenbreuk

2 uur en 30 minuten. Zolang duurde het om vandaag naar het werk te sporen. Breuk in de bovenleiding op het spoor. Meer moet er niet worden gezegd. Voor mij niet direct zo’n groot drama. Het kost mij mijn middageten. Voor de twee studentes die vandaag examens hadden, lag dat anders.

Categorieën
Internet

All the hip kids do it

My Manga Face

Alhier om er zelf eentje te maken…

Categorieën
Asides

Verloren zoon

De verloren zoon is terug. Weken heb ik mij suf gezocht naar mijn LaCiE 160Gb externe schijfje en mijn trosje USB sleutels. Sinds ik in Leuven werk wist ik niet meer waar ik die gelegd had. Een waar drama. Blijkt nu dat ze al die tijd in mijn blauwe laptoptas die in Antwerpen ligt, zaten. En natuurlijk ontdek ik dat pas twee dagen na een LANparty waar ik het ding best wel had kunnen gebruiken. Typisch.