Categorieën
Delicious

links for 2007-10-06

Categorieën
Delicious

links for 2007-10-05

Categorieën
Delicious

links for 2007-10-04

Categorieën
Leven

Leien

Hm. Vandaag moesten collega A. en ik voor bespreking naar de Desguinlei. Vanaf het eilandje is dat een mooie rit met de (nieuwe!) fiets. En aangezien het lekker zonnig weer was: waarom ook niet?

Wat mij opviel is dat Antwerpen een stukje fietsonvriendelijker is dan pakweg Brugge. Begrijp me niet verkeerd: fantastische fietspaden. Maar bij momenten scheuren auto’s toch wel zéér dicht langsbij. De leien vormen ook wel een uitdaging: in tegenstelling tot wat je mag verwachten van zo’n brede boulevard, meandert het fietspad zich zo’n beetje tussen de busstrook, de middenberm en de rijstroken. Dat leidt tot rare situaties dat een mens niet goed weet waar het fietspad nu naartoe leidt. Nog eentje: de véle rode lichten. Om de tweehonderd meter stilstaan, wachten en weer optrekken. Genoeg om veel tijd mee te verliezen. De leien volgen is dus geen optie als ik op gehaast ben om op het werk te geraken.

We deden het op een rustig tempo, maar dan was het toch nog een groot half uur fietsen. Mja, dan mogen we in Brugge nog niet klagen als er eens een groep Japanse toeristen er niets beters op vindt dan in het midden van de rijbaan te gaan staan om foto’s te nemen…

Categorieën
Leven

Just abuse me

Hm. Het ei op mijn kin blijkt een flinke blauwe plek te zijn. Bovendien blijk ik op mijn voorhoofd ook een pijnlijke plek te hebben. Alsof ik ergens serieus ben tegenaan gelopen. Ik kan mij nochtans met geen mogelijkheid herinneren dat ik mijn hoofd ergens tegenaan heb gestoten. En neen, de laatste weken ben ik zeker niet mijn boekje te buiten gegaan dat ik ’s morgens wakker word zonder te weten wat ik de avond daarvoor heb uitgespookt.

Bizar.

Categorieën
Delicious

links for 2007-10-03

Categorieën
Leven

We’ve got him

Mijn nieuwe fiets ist arriviert! Hoera!

Fiets
Categorieën
Delicious

links for 2007-10-02

Categorieën
Delicious

links for 2007-10-01

Categorieën
Leven

En ’t is nog geen Pasen!

Tiens. Vanmorgen merkte ik dat ik rondloop met een ei op mijn kin. U weet wel, zo’n harde, pijnlijke bol waar het vlees onder de huid hoogstwaarschijnlijk aan het ontsteken en aan het tegen trekken is. Niet fijn.

Op dit moment heb ik de indruk dat het ei in omvang sinds vanmorgen niet meer gegroeid is, maar ook niet afgenomen. ’t Is geen puist of zweertje dat je duidelijk aan het oppervlak ziet. Daarvoor zit het te diep. Het enige wat het ei van zijn aanwezigheid verraadt is een lichtroze plek en zo’n doffe kloppende pijn als ik er tegen duw. Veel valt er wel niet aan te doen vermoed ik.

Afwachten wat het morgen wordt en hopen dat het niet verder groeit…