Categorieën
Leven

Relaxed

Zorg het mooie weer er bij jullie ook voor een zekere relaxedheid? Ik weet niet wat het is, maar veel stress had ik vandaag niet. Integendeel. Het feit dat ik vandaag voornamelijk buitenshuis – productdemonstratie in Gent – was zal er ook voor iets tussen gezeten hebben. In ieder geval, ik was vandaag eens lekker op mijn gemak.

Tegen 16u arriveerde ik op het werk om het laatste uurtje te vullen. Alle technische problemen die men mij afvuurde ten spijt: ik geraakte niet uit balans. Tegen een uur of 6 was ik thuis. Het was al een hele tijd geleden maar ik besloot mijn boodschappen te doen in de Delhaize. Dat bracht mij ertoe om genoeg eten te slaan om de rest van de week terug zelf te kunnen koken. Ook al weer een hele tijd geleden! Vandaag was het iets eenvoudigs: kip met rijst en zoetzure saus, maar morgen wordt het wok!

Nu vind ik niets rustgevender dan koken. Niet dat ik zo’n grote chef ben, maar ik vind koken nu eens de meest ongecompliceerde bezigheid die er bestaat. ‘Tuurlijk, er kan en – soms – gaat er vanalles fout, maar tot mijn eigen verbazing komt er altijd iets heerlijks uit de pan of pot. En zeggen dat ik nooit een groot eter ben geweest, laat staan dat ik een grote voorliefde voor koken met de papfles heb binnen gekregen.

Ook niet van mijn gewoonte: ik heb mij zelfs gelijk een fles wijn in de Delhaize gekocht en gedeeltelijk gedegusteerd bij het eten. En daarjuist had ik zelfs Het Vakantiegevoel! Van een verschil bij gisteren gesproken…

Categorieën
Leven Mening

That time again

Het is weer zomer en dat betekent dat het Spoor zijn klassieke eendeksrijtuigen inruilt voor dubbeldekkers. De idee is om zo de grote jaarlijkse zondvloed aan dagjesmensen richting kust op te vangen. Een lovenswaardig initiatief maar de ervaring vandaag brengt mij er toe toch twee jaarlijks recurrente kanttekeningen te maken.

De zetels in de dubbeldekkers zijn naar het schijnt ergonomisch verantwoord. Niettegenstaande ik de NMBS dankbaar ben dat ze zo’n interesse vertoont in de gezondheidstoestand van mijn onderrug, moet ik toegeven dat de rotdingen mij meer rugbrekens opleveren dan dat ze een rustgevende invloed hebben. Probeer maar eens in zo’n zetel in te dommelen zonder op de schoot van de persoon tegenover u neer te kletsen. Om nog maar te zwijgen van die irritante bobbel in het midden van de zetel. Je kan ook niet vooruitzakken want de zetels staan zo dicht bij elkaar dat een ietwat uit de kluiten gewassen manspersoon al snel met zijn knieën in zijn nek zou moeten zitten. Grote turn off dus.

De bagagerekken in de dubbeldekkers zijn voornamelijk ornamenteel. Een goedgevulde boekentas vereist al enig propwerk. Een valies of tas met kleren wegstouwen is al helemaal een utopie.

Enfin, op zich zijn dat geen onoverkomelijkheden.

Desondanks was het vanmorgen eerder afzien. Al snel werden mijn medereizigers en ik geconfronteerd met een onaangename geur. In eerste instantie dacht ik aan het zwetende beleg op de zompige boterhammen van één of andere ambtenaar die een paar coupés verder aan het ontbijten was. Maar uiteindelijk kon ik er toch een vinger op leggen: iemand had een hele tijd geleden de treincoupés verwisseld voor het toilet. De schoonmaakploeg moet blijkbaar er niet in geslaagd zijn om het zaakje volledig weg te werken want de geur was overduidelijk blijven hangen. Natuurlijk treft de onwelvoegelijkheid van anderen de NMBS geen schuld. Doorgaans zijn de rijtuigen van de NMBS – afhankelijk van de lijn – relatief proper. Maar echt acceptabel kan een mens het moeilijk noemen.

Uiteindelijk vind ik wildplassen een vorm van desrespect, ja zelfs vandalisme. Ik hoop dat de dader betrapt kon worden en een stevige boete aan zijn/haar broek heeft gehad. ’t Zal hem/haar leren de pantalon/jupe te laten zakken en de sluizen te ongevraagd open te zetten.

Categorieën
Internet Tube

Diamond in the rough

Talentenshows op TV overstijgen niet vaak de oppervlakkigheid. Poppy deuntjes, dartele jongens en meisjes die nog maar eens een variatie op eenzelfde thema brengen of, erger, mensen die dénken dat ze talent hebben en zich royaal belachelijk weten te maken.

Soms, heel soms, passeert er dan toch iemand die weet te verrassen en die boven de rest weet uit te stijgen. Zelfs als ze de schijn tegen zich hebben. Maar hoe Paul Potts het er onlangs vanaf wist te brengen in Brittain’s Got Talent slaat toch wel alles. Paul is een ietwat gezette GSM verkoper uit Cardiff met een groot gebrek aan zelfzekerheid. In alles een grijze middenmaat zo leek het. Toch had hij zich ingeschreven voor de talentenjacht. Toen hij op het podium ook nog eens verkondigde dat hij opera kwam brengen vroeg het publiek zich enkel nog af hoe de gevreesde Simon Cowell hem vakkundig de grond in ging boren. Tot het moment dat hij begon te zingen…

Paul bracht Nessun Dorma uit Puccini’s Turandot. Overbekend en zeker geen beginnerswerkje. Maar de bravourre en de kracht die de man opeens uitstraalde maakte hem twee minuten later dé favoriet van de show. De tot de nok gevulde studio ging na de eerste noten volledig uit zijn dak en zelfs de jury wist niet waar ze het hadden. Enfin, een waar kippenvelmoment. Paul Potts bleek zwaar overschat en onder zijn voorkomen schuilt een getalenteerde operazanger.

Ondertussen is de man een waar internetfenomeen geworden met hele schare fans. Gisteren breidde hij een vervolg met Con Te Partiró.

Bij deze dus: Paul Potts!

Update: ondertussen lees ik juist dat de man toch wel een operaopleiding heeft genoten. Trrr… volksverlakkerij? Hell yeah! Maar de manier waarop hij het aanpakte zonder écht opvallend te doen zorgde er wel voor dat niemand het zag aankomen. Mooi gedaan!

Categorieën
Delicious

links for 2007-06-15

Categorieën
Leven

Onweer

Zoals jullie konden deduceren was ik vanmiddag in Brussel. Meer bepaald op de Reyerslaan in het Huis. Toen ik daar rond vijven terug buitenkwam plensde de regen er met bakken uit. Ik had al een keer in mijn leven een straat in een kolkende rivier zien veranderen maar wat ik vanmiddag zag was wel heel spectaculair: de volledige avondspits in hartje Brussel die knarsend tot stilstand kwam in een zondvloed van regen. Putjes die het water niet meer konden slikken en voetpaden die tot kolkende waterlopen verwerden. Tot aan de bushalte aan Meiser geraken had dan ook héél veel weg van canyoning.

En ik nog vanmorgen twijfelen of ik mijn jas en paraplu niet best gewoon thuis zou laten. Ik kwam hoe dan ook doorweekt terug thuis in Antwerpen. Nu. het positieve is dan weer dat pollen uit de lucht gewassen zijn: tijd om de ramen hier vol open te gooien en de zuurstof terug bezit te laten nemen van mijn leefruimte! Hoera!

Categorieën
Leven

Botanique

Hollanders die hartje Brussel aan de halte botanique in gebroken Engels aan de buschauffeur vragen waar de Kruidentuin zich bevindt.

Altijd goed voor gegrinnik bij de medepassagiers. Vooral dan wanneer die buschauffeur in koeterengels antwoord ‘Ies over dèèèr’

Categorieën
Leven

Ruk op rechts

Niet dat ik zo hard ga verwoorden als Michel, maar ik deel zijn sentiment wel. Vlaanderen maakte een flinke ruk naar rechts. Jammer? Zeker! Want dit resultaat geeft mij het gevoel dat Vlaanderen vooral in zichzelf wil keren. En de uitleg dat de kiezer ‘iets anders’ wil? Wel, die vlieger gaat niet echt op. Het was opvallend hoe snel de oude koppen uit 1999 opeens terug hun opwachting maakten: Tony Van Parys, Marc Eyskens, de Van Rompuy brothers en zelfs Luc Martens!

Mijn angst is dat greep van de oude garde achter de schermen bij CD&V in grote mate het ‘goede bestuur’ zal gaan bepalen. Mijn vrees is dat we nu 4 jaar zullen blijven trappelen.

Aan de andere kant, de nederlaag kwam niet onverwacht en de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik soms ook wel vragen had bij de richting die Paars soms insloeg. Mij lijkt het duidelijk dat de voeling met de burger al een hele tijd verloren was. Getting your priorities straight en al. Nu, het is ook wel zo dat de invloed van de media ook wel een serieuze rol speelt: de manier waarop interactie tussen het politieke en het journalistieke veld gebeurt roept toch vragen op. Meer dan ooit werd er gepeuterd naar oneliners en scoops. Yves Leterme speelde het handig door niet in zijn kaarten te laten kijken. Daarnaast vond ik de ‘kanseliersverkiezingen’ ruim overroepen. Leterme is meer dan ooit door de media gemaakt: de man kreeg het platform en werd reeds weken geleden als gedoodverfde winnaar naar voren geschoven. Geen wonder dat men dan massaal op hem gaat stemmen. Hetzelfde met de omstreden on line ‘stemtesten’ die met een beperkte set gepolariseerde vragen vooral een ongenuanceerd beeld gaven van de eigen politieke overtuiging.

Nu is het dus afwachten op wat er gaat gebeuren…

Categorieën
Foto Leven

Flemish Record Shop

Weer een vaste waarde die verdwijnt: binnenkort sluit de Flemish Record Shop in Brugge haar deuren. Wie het Vlaamse levenslied een warm hart toe draagt ging daar zijn plaatjes zo’n beetje halen. De winkel in kwestie had alles in huis: prullaria allerhande, posters, goedekope muziekinstrumenten en natuurlijk een uitgebreid aanbod aan cd’s! Frans Bauer, Jo Vally, Willy Somers, Laura Lynn, Luc Steeno,… allen hadden er een stek voor hun promotiemateriaal. De enige reden waarom ik er af en toe eens binnenliep was omdat je er tussen de goedekope DVD’s ook wel eens de betere film of serie voor een zacht prijsje op de kop kon tikken. Jammer…

Flemish Record Shop sluit
Categorieën
Delicious

links for 2007-06-10

Categorieën
Media Tube

Alanis Morissette vs. Fergie

Nu we toch bezig zijn met celebgossip: Alanis Morissette coverde My Humps van Black Eyed Peas ster Fergie. Beter zelfs: ze maakte er tout court een parodie van. In het nogal upbeat origineel is nauwelijks te verstaan waar Fergie over zingt. De videoclip laat anders weinig aan de verbeelding over.

Alanis Morissette zette de tekst op een balladmelodie zodat die uiterst verstaanbaar wordt. Het effect is ronduit hilarisch. Vooral dan omdat opeens blijkt dat My Humps eigenlijk een vreselijk anti-feministische song is. De videoclip die ze er gelijk bij maakte, is zo’n beetje de kers op de taart.