Categorieën
Media

Miss Belgian Beauty

Kijk! Wat lezen we hier en daar? Anne-Marie Ilie is Miss Belgian Beauty 2007 geworden! De mannen van Asfaltkonijn hebben dat met hun fotoshoot door Pietel toch weer goed gezien! Gefeliciteerd!

Miss verkiezingen zijn niet bepaald mijn ding. Al was het maar omdat VT4 in het voetspoor van de kandidates beeldmateriaal uitzendt dat niet bepaald tot eer van het deelnemersveld strekt.

En toch, persoonlijk vind ik dat dit een Miss is die er best wel mag wezen. ’t Is eens geen blondine waarvan je kan vermoeden dat ze in serie worden geproduceerd. Eens benieuwd wat dat het komende jaar gaat geven.

Kudos!

Categorieën
Internet

Duel

Deliverance is zo’n beetje een cultfilm. En van dit stukje kan ik gewoon niet genoeg krijgen. Sit back, relax and listen…

Categorieën
Leven

Aaaah…

Bon. Vanmorgen heeft de tandarts het zaakje ontzenuwd. Met twee spuiten, één in het tandvlees en één in het verhemelte werd goed een kwart van mijn gezicht buiten strijd gesteld. Zalig gevoel anders, want voor het eerst in een week was alle pijn weg. Dan werd er overgegaan tot actie, gaatje boren en vervolgens met een naald het zaakje volledig eruit halen. Een vrij aparte, zoniet desondanks pijnlijke, ervaring.

Op dit moment is het gaatje open voor drainage. Ik moet maandag zo snel mogelijk een afspraak in Antwerpen maken voor verdere schoonmaak en definitief stoppen. Ook de vulling van de snijtand moet opnieuw gedaan worden.

Qua pijn valt het mee. Ik voel nog wel wat pijn, maar dat heeft meer te maken met de ontsteking die verder moeten genezen dan wat anders. Ik blijf voorlopig aan de antibiotica en de pijnstillers. Anders moet ik zeggen dat de druk op mijn tanden éindeljik weg is. Dixit mijn moeder:

’t Is gelijk of uw tand is teruggeweken. Gisteren zat gij met een dikke lip en was die tand gelijk aan het weglopen.

Grafische beschrijvingen daargelaten voelde het eigelijk ook zo aan.

To be continued…

Categorieën
Internet

Real beauty

*Gasp*

Categorieën
Leven

Verdict

Bon. Het verdict bij de tandarts was niét goed. Even een casualtyreport en een bodycount.

  • De vulling in het wortelkanaal van mijn rechtersnijtand heeft besloten om zich te nestelen in het bot van mijn kaak en vrolijk ontstekingen te veroorzaken.
  • Zijn buur, de rechterhoektand, heeft de pijp aan Maarten gegeven en moet dringend worden ontzenuwd.
  • Ik ben ooit op mijn snijtanden gedetst toen ik nog jong en onbezonnen was (oké, ’t was in ’t lager schoolken). Ik loop sindsdien rond met valse stukjes die ze daar hebben aangepakt. Die dingen zijn dringend aan vervanging toe.
  • Drie weken geleden werd er een een gaatje linksachter vastgesteld tijdens jaarlijkse controle. Dat zou normaal gezien morgen moeten worden gestopt. Aangezien ontstekende tandzenuwen een stuk pijnlijker en dringender zijn, denk ik dat dat nog eventjes zal moeten wachten. Een mens moet zijn prioriteiten kennen.

Voor zij die het zich afvragen, ja, ik poets tweemaal daags mijn tanden. In het verleden heb ik al afgezien met een beugel. Er werden mij zelfs vier kiezen ontnomen om te maken dat mijn tanden in het gelid zouden blijven. Ik ben dus de eerste om te beseffen dat een mens goed zorg moet dragen voor zijn of haar bijtertjes. Helaas, helaas. Zelfs al poets je nog zo goed, als het tegenzit, dan beland je hoe dan ook op die stoel.

Overigens zit ik ook nog eens aan de antibiotica om de ontstekingen te remmen. En ik neem ook nog eens Brufen tegen de pijn. Ze zouden de mensen die dat maken een standbeeld moeten geven! Niets hielp, dafalgan forté niet, nurofen 400 niet, neen, ’t was pas met Brufen dat ik na een kleine vier dagen van helse pijnen een beetje op adem kon komen.

Tenslotte: ik heb geen angst voor de tandarts. Gelukkig. Maar een ontstoken en dode zenuw weglaten nemen is zowat het pijnlijkste wat een mens zich kan voorstellen. Nochtans ga ik daar morgenochtend voor. Niet omdat ik masochistisch ben aangelegd, maar omdat ik uit ervaring goed genoeg weet hoeveel verlichting dat met zich meebrengt. Wie morgen er even bij stilstaat, zo rond 11u ga ik negen tegen tien door een paar heel moeilijke momenten.

Categorieën
Leven

Freak

’t Is officieel. Ik ben een mutantje. Altijd al geweten hoor, maar toch.

Daar waar gewone mensen geboren worden met 4 wijsheidstanden heeft moeder natuur mij gezegend met 5 stuks.

Of nog, hoe – bij hoogdringendheid – een visite aan een andere tandarts tot nieuwe, schokkende ontdekkingen kan leiden.

Nog al een geluk dat ik ze niet moet laten trekken!

Categorieën
Media

Aangeschaft

De Fnac in Antwerpen krijgt een make-over. Alles staat er zo’n beetje overhoop, maar ze wordt wel veel groter. Zo is er nu een Fnac Café en al. Eens in de zoveel tijd loop ik er eens binnen om te browsen tussen de films, muziek en boeken. Zo ook vanavond. En kijk eens aan, Admiral Freebee gaf er een gratis concert weg! Niet dat ik er veel van gezien heb in de duwende massa.

Ik ging er eigenlijk eerder om mijn DVD collectie aan te vullen. Dit is mijn oogst…

Niet slecht al zeg ik het zelf. Eigenlijk zou ik eens net zoals kameraad Tom C. een top 100 klassiekers moeten aanleggen. Een strak cinefiel plan zodat ik weet wat ik in huis haal. En ik zou eens moeten spelen met twofifty.

Categorieën
Leven

Verhuis

Mijn bovenbuur trekt eruit en zijn studio komt dus vrij. Op dit moment staat het vol op de markt. Vanavond passeerde de huisbaas met een eerste gegadigde. Om het toch een beetje een goede indruk te geven moest de trappenhal dringend een beurt krijgen. Schrobben en borstelen dus. En oud papier uit het zicht zetten natuurlijk. Ik heb uiteraard een steentje bijgedragen. Hey, ’t is niet dat ik hem per se weg wil, maar ’t is een sympathieke jongen en een goede buurman. En die help ik graag!

De gegadigde van vanavond scheen van West-Vlaanderen te zijn. Goe bezig! Gezien de hoge ratio aan West-Vlamingen die zich hier in Antwerpen komt vestigen, moet ik hier toch zeggen: néén, ’t is geen complot om Antwerpen te annexeren. (Hoewel, ik heb op hetzelfde college gezeten als Dewinter, naar het schijnt. Misschien moet ik ook maar voor burgemeester gaan?)

Volgens mijn buurman was de potentiële huurder nogal enthousiast over de studio. Ondanks de dunne plafonds en muren moet ik zeggen dat ik ook niet écht te klagen heb. Morgen komen de ouders ook nog eens een kijkje nemen. Dat betekent dus dat er nog eens extra hard geboend zal moeten worden om toch een beetje een indruk na te laten. Ik wil zelfs gerust het oud papier van cadeaulint voorzien. ’t Is dat we niet willen dat mannen die alleen leven weer als zwijnen worden aanzien!

Benieuwd wat dat gaat geven.

Categorieën
Techtalk

Neen, neen, NEEN!!

Net als Michel wil ik een beetje een originele theme voor mijn blogje. Geen afgezaagde, met bijgewerkte header Kubrick of K2. Neen. Ik wil iets dat helemaal van mezelve komt. Expres heb ik zelfs niet gekeken naar de themes van anderen om inspiratie op te doen. Niets goeds kan daarvan komen! Alleen maar een “hé, zo’n hippe dinges wil ik ook” samenraapsel. Neen, ik wilde er eens hard tegenaan gaan. Hoge, schier onrealistische eisen en al. Een tweetal weken geleden heb ik de handen uit de mouwen gestoken. Elke avond achter het scherm. Ik had gehoopt om het tegen Blogcom op straat te kunnen gooien, maar ’t had niet mogen zijn. Daarvoor was het nog net te vroeg.

Van ’t weekend viel het mij op dat de Asfaltkonijn website qua concept wel héél erg trekt op het mijne. ‘t-zal-toch-begot-geen-waar-zijn! En jup, most definitly, ik zou haast kunnen zweren dat ik de door hen gebruikte It could be this one theme geplagieerd heb. Ik wilde een strak design met rounded corners en al. Ik had natuurlijk kunnen weten dat dat een platgetreden pad was. Maar ik – ongelofelijk waar – nog niet echt met rounded corners geëxperimenteerd en wilde er toch eens vol voor gaan. Bovendien lukt het hen wel om hun rounded boxes mooi te laten schalen met de resolutie. Zo ver was ik nog niet.

*zucht*

Dju, wat nu? Wel, ik denk niet dat al mijn moeite vergeefs was. het mooie aan CSS is dat ik er nog altijd alle kanten mee op kan gaan. Meer dan ooit ga ik eens hard moeten nadenken om aan mijn theme een persoonlijke toets te geven. Mja. ’t Is niet dat het volledig vergeefse moeite was, maar ’t is toch een beetje terug naar de tekentafel dus. Mjaja, ik denk dat ik dat maar eens ga doen.

Categorieën
Media

Willy en Marjette

Ik wist dat Bart Depauw en de Neveneffecten up to something waren. Maar hun avondvullende programma vond ik best wel te pruimen. Geef die mannen nog een pitta met rode paprika!