Categorieën
Leven

Ochtendautisme

Mja. Pietel en i. hebben last van ochtendautisme. Ik heb ook zo’n beetje mijn ochtendlijke rituelen waar ik moeilijk van afwijk.

Doorgaans ben ik vrij onverschillig als ik wakker word. Ik ben mij dan nog niet écht bewust van mijn eigen emotionele staat. Dat verandert aan het ontbijt. Dat is steevast een kop koffie met een kom onbijtgranen met melk. Sinds ik in Antwerpen woon neem ik het ontbijt bovendien nog met de herhaling van het laatavondnieuws op één. Kwestie van wat bij te blijven. Op dat moment wordt gedefinieerd of ik al dan niet een baaldag heb.

Echt wakker word ik pas bij het wassen. Tanden poetsen en zo. De grijze cellen draaien warm en ik overloop wat ik door de dag moet/ga doen. In het beste geval krijg ik dan allerlei nuttige ideëen. Die probeer ik dan te onthouden tot ik op kantoor ben om er dan verder over na te denken en ze uit te werken.

Normaliter kan ik ’s ochtends wel tegen één en ander. Veel hangt echter af van mijn nachtrust. Slecht geslapen of niet uitgerust? Ga er maar vanuit dat ik dan niet echt aan te spreken ben. Dat uit zich dan in een opvliegende toestand. Betonnen paraplu’s en schuilkelders zijn dan aan de orde. Gelukkig is het tegendeel vaker waar en verschijn ik doorgaans als een opgewekte mens aan het begin van de dag.

Categorieën
Leven

Curry en flensjes!

Bon. Mijn experimenten met currysaus zijn relatief goed verlopen. Veel had ik daar niet voor nodig: een uitje, een appel, curry, selderiezout, wat bloem en wat melk. Ik begin het maken van sauzen zo langzaam onder de knie te kregen. Mijn saus wilde eerst niet écht binden. Dan maar wat meer bloem. Oeps. Net iets teveel, want op een gegeven moment stond ik eerder in opdrogende beton te roeren. Hmz. Dan maar wat sjoemelen met de melk en de pot van het vuur. Uiteindelijk lukte het mij om er toch iets treffelijks én smakelijk van te maken. Ik kon zelfs nog een pot kip met rijst en curry in de koelkast steken. Har!

Ik wilde ook nog pannenkoeken maken uiteindelijk heb ik besloten dat voor maandag te houden. Niet teveel inééns willen, hé. Ik kijk er al naar uit! Har har!

Categorieën
Delicious

links for 2006-03-09

Categorieën
Leven

All things great and small

Wow! Kijk eens aan! Lien van Gent Blogt staat blijkbaar op de SP.a lijst voor de komende verkiezingen. Groot Nieuws waar De Standaard mee uitpakt.

Ik denk dat kameraad Stijn het mooi uitdrukt:

Het kan aan mij liggen, maar zolang gent.blogt.be niet als een propaganda-vehikel door de vaste auteurs gebruikt wordt, is er toch geen enkel probleem?
Ik had pluralistisch trouwens verstaan als “alles behalve fasho’s”. En daar heb ik geen problemen mee.

Kijk. Gent blogt is wat mij betreft het eerste high-profile stadsblog met een groot bereik en een grote impact. Is het op dat niveau nog mogelijk om buiten de politiek om te kunnen? Laat staan zonder hun onafhankelijkheid op te geven? Ik denk dat het moeilijk ligt om niets aan te nemen.

Uiteindelijk is iedereen vrij om te doen en te laten wat ze willen. Ik vind dan ook niet dat Lien Gent Blogt moet laten vallen omdat ze toevallig op een lijst staat. Het getuigt trouwens van sociaal engagement dat ze nog achter Gent Blogt staat.

Tenzij, natuurlijk, Gent Blogt omgetoverd wordt tot een heuse propagandamachine. Iets wat weinig waarschijnlijk is omdat zowel de andere vzw leden als hun lezers gezamelijk over de integriteit van Gent Blogt waken.

Verder vraag ik mij trouwens af wat Bart Vanacker nu precies wilde bereiken. Ik vind het artikel an sich bepaalt tendentieus. Kwestie van nog eens de knuppel in het hoenderhok te gooien?

Categorieën
Techtalk

Subversion

Hmz. Om de één of andere reden krijg ik subversion niet deftig aan de klap met Apache 2. Errors 404 en 403 zijn hedenavond mijn deel geweest.

Grr.

Categorieën
Leven

Hostel

Van veel koken kwam er niet in huis. Vanavond zijn we naar Hostel gaan kijken. Eentje in het genre Tarantino. Althans, zo wordt ie verkocht want Eli Roth, de regisseur, is fan en volgeling van. Over de film kan kort zijn: een horrorfilm zoals er tien in een dozijn zijn. Een paar aandoenlijk, naiëve jongelingen, een paar moordzuchtige maniaken en een hoop afgehakte ledematen en véél bloed. Meer moet dat niet zijn.

Doorgaans ben ik géén fan van het horrorgenre, maar films met maniakale moordenaars kan ik wel pruimen. Waarom? Omdat die films uiteindelijk zo surreëel worden dat ze in het belachelijke vervallen. Zo zat de ganse zaal te bulderlachen met een gek die niet goed kon kiezen tussen een pistool, een kettingzaag en nog wat ander speelgoed.

O ja, ik wil niet véél weggeven, maar slachtoffers van dienst zijn drie Amerikanen die op zoek zijn naar vrouwelijk schoon. Bij momenten waande ik mij dan ook eerder in een slechte pornofilm dan in een horrorfilm.

Uiteindelijk is de film in zijn geheel vooral voorspelbaar en zonder véél verhaal. Om nog maar te zwijgen van het fluteinde. Ideaal als je van bloed en lijken houdt, niet ideaal als je graag ook nog een beetje inhoud wilt.

Kortom, in te mijden film.

Categorieën
Delicious

links for 2006-03-08

Categorieën
Leven

Blogcom

Aha! Blijkbaar is er op 21 april een blogmeeting in Antwerpen! Woehoew! En dan nog in ’t Pakhuis! Vlak bij mij en Vincent om de hoek! Kijk-eens-aan! Als ik daar al niet kan geraken…!!

Via Michel.

Updeet: Waha! Dat ziet er goed uit! Ik denk er wel te zullen geraken!

Categorieën
Leven

Stew

Eens vroeg in bed kruipen doet deugd. Gisteren ben ik tegen mijn gewoonte in eens om 22u gaan slapen. Kwestie van nog wat in te halen. Bovendien was de dag goed gevuld. 123 ongelezen mailtjes en een stapel werk. Ha! Maar de troost ’s avonds was groot. Mijn koelkast moest nodig gevuld. Dus richting delhaize. Dit schaft de pot: vanavond koken met Vincent, morgen kip met zelfgemaakte currysaus en rijst. Verder heb ik ook alles in huis gehaald om pannenkoeken te maken. Zowat één van mijn favoriete dingen waarmee je mij kan omkopen. En aangezien ik er nog nooit écht zelf heb gemaakt… Tijd om het eens te proberen!! Gisterenavond was het dan weer tijd voor mijn zelfgemaakte bolognaisesaus. Ik had nog dik een liter over die nu mooi in mijn koelkast gepropt zit. Tegenvaller waren de worteltjes die ik had weten te verpieteren in de pan, maar de paprika maakte véél goed. Ik vraag mij af of ik er ook geen courgette of zo zou kunnen bijgooien!?

Bon. Ik ben dus blijkbaar uitgerust genoeg om culinair zwaar aan de slag te gaan… Ha!

Categorieën
Leven

Zurück bis

Voor een eerste keer te gaan skieën is dat zeker niet slecht gegaan. Ten eerste ben ik in één stuk terug thuisgeraakt, ten tweede heb ik mij beestig geamuseerd. Waar wij naartoe zijn geweest? Wel, naar Saint-Francois Longchamp, een skioord in de Franse Alpen.

Valmorel

Mijn indruk? Op de latten staan is gewoon leuk! Als je je eenmaal weet recht te houden. De eerste dag stond in het teken van vallen. Véél vallen. Op alle mogelijke manieren. Die avond kroop ik zonder meer geradbraakt onder de wol. Het mes werd bovendien nog wat dieper in de wonde gedraaid door grote getallen acht- tot tienjarigen die bij wijze van spreken met de vinger in de neus van de bergen roetsjten. Zo moeilijk kon dat toch niet zijn? Gelukkig kreeg ik het skieën al snel in de benen. Met dank aan kameraad Webster en zijn broer B. En ski-instructeur Jean-Marc!

Vier dagen verder ging ik tot mijn eigen verbazing relatief vlotjes over drie cols naar het dorpje Valmorel. Het feit dat daar wél Belgisch bier werd geschonken – geen evidentie in het buitenland – was op zich al voldoende motivatie om de tocht aan te vatten. Ik heb daarvoor zowaar rode pistes voor getrotseerd!

Het weer viel eerder tegen. De eerste dagen viel het wel mee, maar al snel verslechterde situatie met mist, sneeuwstormen en pistes die daardoor werden gesloten. Niet echt aangenaam. En de ervaring op de cols die we wel op mochten was niet om van naar huis te schrijven. Zichtbaarheid nul en een complete white-out. Bij momenten heb je geen idee waar je mee bezig bent: geen gevoel van snelheid of richting. Levensgevaarlijk dus. Op een zeker moment was ik zelfs zonder dat ik het wist, zwaar van de piste gegaan.

De organisatie van de reis viel dan weer dik mee. De accomodatie was geriefelijk. Het eten bestond uit kant-en-klare voedselpakketten die in kokend water moesten worden geprepareerd. Niet écht smakelijk, maar wel voedzaam. Het enige vertier in het dorp is de beruchte, hollandse Yeti bar. Veel boenke-boenke, luidruchtige hollanders en heineken. Niet écht om over naar huis te schrijven. Verder viel het huren van skimateriaal, de busreis en zo flink mee. Alles was mooi geregeld.

Bon. verder laat ik de foto’s op mijn flickr wel spreken. En natuurlijk verwacht ik nog – insider – een commentaar van Benoit L.!